🌼 دائماً متفکر بود. 🌼 اکثر اوقات ساکت بود. 🌼 کسي را تحقير نمي‌‌کرد. 🌼 وقتی حقي پايمال مي‌شد از شدت خشم کسي او را نمي‌‌شناخت تا اينکه حق را ياري کند. 🌼 هنگام اشاره به تمام دست (و نه انگشت) اشاره مي‌فرمود. 🌼 وقتي خوشحال مي‌شد چشمها را به ‌هم مي‌نهاد. 🌼 بيشتر خنده‌هاي […]

🌼 دائماً متفکر بود.
🌼 اکثر اوقات ساکت بود.
🌼 کسي را تحقير نمي‌‌کرد.
🌼 وقتی حقي پايمال مي‌شد از شدت خشم کسي او را نمي‌‌شناخت تا اينکه حق را ياري کند.
🌼 هنگام اشاره به تمام دست (و نه انگشت) اشاره مي‌فرمود.
🌼 وقتي خوشحال مي‌شد چشمها را به ‌هم مي‌نهاد.
🌼 بيشتر خنده‌هاي آن حضرت تبسم بود.
🌼 مي‌فرمود حاجت کساني که به من دسترسي ندارند را ابلاغ کنيد.
🌼 هر کس را به مقدار فضيلتي که در دين داشت احترام مي‌کرد.
🌼 در انجام وظيفه به هيچ وجه کوتاهي نمي‌کرد.

🌼 در مجالس برای خود جايگاه خاص برنمي‌گزيد.
🌼 پيامبر نفس خود را از سه چيز پرهيز مي‌داد جدال، پرحرفي و سخنان غيرضروري.
🌼 هرگز کسي را سرزنش نمي‌کرد.
🌼 سخن کسي را قطع نمي‌کرد مگر اين که از حد متعارف تجاوز مي‌کرد.
🌼 کلامش مختصر، جامع، آرام و شمرده بود و آهنگ صدايش از همه مردم زيباتر بود.
🌼 آنقدر از ترس خدا مي‌گريست که جاي نماز آن حضرت نمناک مي‌‌شد.
🌼 هر روز هفتاد بار استغفار مي‌کرد.
🌼 ديرتر از همه مردم به خشم مي‌‌آمد و زودتر از همه راضي مي‌گشت.
🌼 با ثروتمندان و تهيدستان يکسان دست مي‌داد و مصافحه مي‌کرد وقتي به کسي دست مي‌داد پيش از او دست خويش را باز نمي‌کشيد.
🌼 در پي لغزش‌هاي مردم نبود.

 

کد مطلب : 97101810

📚منبع :  وسائل الشيعة (آل البيت )، الحر العاملي جلد۲۱ ، صفحه۱۳