على بن ابيطالب فقط بنده خدا بود، و اين بزرگ‌ترين شاخصه اوست كه مى‏توان از آن ياد كرد، و پرورش يافته و تربيت شده پيامبر عظيم‌الشأن است، و اين از بزرگ‌ترين افتخارات اوست، كدام شخصيت مى‏تواند ادعا كند كه عبداللَّه‏ است و از همه عبوديت‌ها بريده است، جز انبياى عظام و اولياى معظم كه على(ع) […]


على بن ابيطالب فقط بنده خدا بود، و اين بزرگ‌ترين شاخصه اوست كه مى‏توان از آن ياد كرد، و پرورش يافته و تربيت شده پيامبر عظيم‌الشأن است، و اين از بزرگ‌ترين افتخارات اوست، كدام شخصيت مى‏تواند ادعا كند كه عبداللَّه‏ است و از همه عبوديت‌ها بريده است، جز انبياى عظام و اولياى معظم كه على(ع) آن عبد وارسته از غير و پيوسته به دوست كه حجب نور و ظلمت را دريده و به معدن عظمت رسيده است، در صف مقدم است. و كدام شخصيت است كه مى‏تواند ادعا كند از خردسالى تا آخر عمر رسول اكرم در دامن و پناه و تحت تربيت وحى و حامل آن بوده است جز على بن ابيطالب كه وحى و تربيت صاحب وحى در اعماق روح و جان او ريشه دوانده. پس او بحق عبداللَّه است و پرورش يافته عبداللَه اعظم است.
صحیفه امام؛ ج۱۴؛ ص۳۴۸ | پیام به کنگره هزاره نهج‌البلاغه؛ ۲۷ اردیبهشت ۱۳۶۰