همه آقايان بناى بر اين بگذارند كه كارهاي‌شان را روى وظيفه‏شان عمل بكنند. خودشان را ببينند در يك جمهورى اسلامى؛ ببينند در يك مملكتى هستند كه رأس اين مملكت‏ امام زمان(ع) مراقب‌شان هست؛ مأمورهاى مخفى دارد؛ ملائكهًْ الله مأمورند، خودش را تحت مراقبت ببيند، بگويد كه ما يك مملكتى الان هستيم كه يك مراقبى داريم […]

همه آقايان بناى بر اين بگذارند كه كارهاي‌شان را روى وظيفه‏شان عمل بكنند. خودشان را ببينند در يك جمهورى اسلامى؛ ببينند در يك مملكتى هستند كه رأس اين مملكت‏ امام زمان(ع) مراقب‌شان هست؛ مأمورهاى مخفى دارد؛ ملائكهًْ الله مأمورند، خودش را تحت مراقبت ببيند، بگويد كه ما يك مملكتى الان هستيم كه يك مراقبى داريم معصوم، و ما تحت مراقبت هستيم، اعمالمان بايد يك اعمالى باشد كه يك وقتى به عرض ايشان رسيد، راضى از ما باشد.
صحيفه امام؛ ج‏9؛ ص ۱۷ | قم؛ ۱۷ تیر ۱۳۵۸