?در حال حاضر سهم عمده صادرات کشور، بعد از نفت خام، بر دوش صنعت پتروشیمی است و یکی از ارز آورترین صنایع کشور محسوب می‌شود.  طبق آمار، پتروشیمی پرمصرف‌ترین صنعت از نظر آب در کشور است و به همراه صنایع غذایی و تولید فلزات اساسی تقریباً بیش از ۸۰ درصد آب مصرفی در کارگاه‌های بالاتر از ۱۰ نفر کارگر را به خود اختصاص داده است.

?از آنجا که سهم آب در قیمت نهایی محصولات پتروشیمی کشور کمتر از ۰.۵ درصد است ( این رقم در دنیا به طور متوسط باید دستکم ۱.۳ درصد باشد)، این موجب شده تا اجرای برنامه‌های صرفه‌جویی و افزایش بهره‌وری در مصرف آب برای تولیدکننده صرفه اقتصادی نداشته باشد و از این رو هیچ برنامه‌ای برای بهبود این وضع دیده نشده است. این هدر رفت آب، در آینده می تواند موجب فشار به منابع آب کشور  و ایجاد اختلال در ادمه روند کار این صنعت و  به تبع آن صادرات کشور شود.

⁉️چه باید کرد؟

? در حال حاضر تعداد زیادی از مجتمع های پتروشیمی کشور در مناطق درون سرزمینی و بدون توجه به محدودیت منابع آب احداث شده و یا در حال احداث است. اصولا این مجتمع ها در مرحله مکانیابی  باید حتی الامکان در مجاورت آب‌های آزاد (دریا) یا رودخانه‌های پرآب و دائمی تعریف شوند. 

? پساب حاصل از تصفیه فاضلاب های شهری نزدیک به  مجتمع های پتروشیمی با استفاده از تکنولوژی های روز می تواند یک منبع آب قابل اتکا برای آنها باشد. 

? با توجه به اینکه بین ۷۵ تا ۹۰ درصد آب مورد نیاز این صنعت، در برج های خنک کننده، تولید بخار و مصارف عمومی(آب آشامیدنی و بهداشتی، شستشو، فضای سبز و آتش نشانی) مصرف و بصورت فاضلاب خطرناک به محیط وارد می شود، از این رو باید با بکارگیری تکنولوژی های روز دنیا مانند فناوری ZDL ( بازیافت ۱۰۰ % آب) بازچرخانی و مورد استفاده مجدد قرار گیرد.
 

? منبع : واحد مطالعات امنیت غذایی مصاف