?از وام به ما چیزی نگفتند
معلم روستای سردق از نام طرح بین المللی ترسیب کربن و صندوق توسعه روستا و وام اصلا خبری نداشتند.
?فرزند معلم درباره کلاس خیاطی می گوید: کلاس خوبی بود، اما در سطح مقدماتی به ما خیاطی یاد دادند، من و کسانی که چرخ خیاطی داشتیم فقط در کلاس ها شرکت می کردیم اما از وام خود اشتغالی چیزی به ما نگفتند.
?او یکی از همسایه ها را نیز به ما معرفی کرد، خانم معینی هم در کلاس خیاطی شرکت کرده و حتی در صندوق، سپرده دارد، اما تا به حال به او وامی نداده‌اند. خانم معینی می گوید: "وام ها بیش از یکی دو میلیون نیست، اما همان را هم هنوز به ما نداده اند. " 

?وضعیت کشاورزی بحرانی است
یکی از دهیاران این سه روستا، با بیان این که اجرای طرح ترسیب یکی دو سال است که در روستاهای اطراف آغاز شده است، می گوید: طرح ترسیب در ابتدا قرار بود مسائل و مشکلات ما را حل کند و روستایمان را توسعه دهد، اما در عمل اتفاقی نیفتاد.
?وضعیت کشاورزی در روستاهای ما به دلیل آفت و سموم در سال های اخیر و از طرف دیگر کمبود آب به شدت خراب و بحرانی است.
?باغ های پسته ای که سال گذشته ۸۰تن محصول داشتند، امسال محصولشان به کمتر از هشت تن رسیده است.
?کشاورزان هم فقط پسته می کارند و چیز دیگری نمی‌توانند بکارند، مدتی هم اگر گندم می کاشتیم، آب را قطع می‌کردند.
?با این وضعیت، روز به روز از روستاهای ما مهاجرت به سوی تهران بیشتر می شود.
?وضعیت کشاورزی که بحرانی است، دام داری نیز به دلیل قرق مرتع تعطیل شده است.
?هیچ کدام از این کارشناسان و مهندسانی هم که به روستای ما مراجعه می کنند، کمکی در این زمینه به ما نمی کنند.
اگر چه بعضا کشاورزی و کمیته امداد به ما کمک می رسانند، اما اگر مردم کشاورزی کنند و این کار برایشان سود داشته باشد، دیگر به کمک و وام های کمیته امداد نیازی نیست.
?طرح ترسیب هم با کمک هایی که شد، برای خانم های روستا مفید واقع شد، اما دیگر خبری از اشتغال و درآمد و سود نیست، زیرا بازاری برای آن ها مشخص نشده تا بتوانند در آن جا چیزی بفروشند و درآمد کسب کنند.
 

?منبع :واحد مطالعات امنیت غذایی مصاف