? دائماً متفکر بود.
? اکثر اوقات ساکت بود.
? کسی را تحقیر نمی‌‌کرد.
? وقتی حقی پایمال می‌شد از شدت خشم کسی او را نمی‌‌شناخت تا اینکه حق را یاری کند.
? هنگام اشاره به تمام دست (و نه انگشت) اشاره می‌فرمود.
? وقتی خوشحال می‌شد چشمها را به ‌هم می‌نهاد.
? بیشتر خنده‌های آن حضرت تبسم بود.
? می‌فرمود حاجت کسانی که به من دسترسی ندارند را ابلاغ کنید.
? هر کس را به مقدار فضیلتی که در دین داشت احترام می‌کرد.
? در انجام وظیفه به هیچ وجه کوتاهی نمی‌کرد.

? در مجالس برای خود جایگاه خاص برنمی‌گزید.
? پیامبر نفس خود را از سه چیز پرهیز می‌داد جدال، پرحرفی و سخنان غیرضروری.
? هرگز کسی را سرزنش نمی‌کرد.
? سخن کسی را قطع نمی‌کرد مگر این که از حد متعارف تجاوز می‌کرد.
? کلامش مختصر، جامع، آرام و شمرده بود و آهنگ صدایش از همه مردم زیباتر بود.
? آنقدر از ترس خدا می‌گریست که جای نماز آن حضرت نمناک می‌‌شد.
? هر روز هفتاد بار استغفار می‌کرد.
? دیرتر از همه مردم به خشم می‌‌آمد و زودتر از همه راضی می‌گشت.
? با ثروتمندان و تهیدستان یکسان دست می‌داد و مصافحه می‌کرد وقتی به کسی دست می‌داد پیش از او دست خویش را باز نمی‌کشید.
? در پی لغزش‌های مردم نبود.

کد مطلب : 97101810

?منبع :  وسائل الشیعه (آل البیت )، الحر العاملی جلد۲۱ ، صفحه۱۳