پیش از آنکه ایران شنبه 26 فروردین ماه با قاطعیت شک و شبهه را برطرف کند و به حمله رژیم صهیونیستی به کنسولگری ایران در دمشق که منجر به شهادت بسیاری از فرماندهان سپاه پاسداران شد، پاسخ دهد، بسیاری نسبت به امکان پاسخ مستقیم ایران به دشمن تردید می‌کردند و پیش‌بینی‌شان این بود که ایران از طریق شرکای خود در منطقه پاسخ خواهد داد و از پاسخ مستقیم اجتناب خواهد کرد.

یک دیپلمات پیشین رژیم صهیونیستی تأکید کرد: بازدارندگی اسرائیل که با حمله حماس در 7 اکتبر آسیب جدی خورده بود؛ با حمله 14‌ آوریل ایران از بین رفت.

پیش‌فرض‌های اسرائیل مبنی بر این که ایران در «بن‌بست ترس» افتاده و حمله نمی‌کند و اینکه گنبد آهنین (با همه هزینه‌هایی که برایش انجام شده) نفوذناپذیر است و هراس اسرائیلی را می‌کاهد، با پاسخ موشکی ایران فرو ریخت.

تحلیلگر خبرگزاری اسپوتنیک با اشاره به پاسخ تنبیهی ایران به رژیم صهیونیستی خاطرنشان کرد: گستردگی اقدام ایران، اسرائیل را واداشت تا فناوری‌های ضدموشکی خود و آمریکا در سراسر منطقه را رو کند؛ ایران حالا نقشه کاملی از سیستم دفاع موشکی اسرائیل در اختیار دارد.

«تحقیقات بی‌بی‌سی فارسی خسارت‌های حمله ایران به پایگاه نواتیم اسرائیل را تأیید می‌کند».

اظهارات سخنگوی فارسی‌زبان رژیم اشغالگر بیانگر این است که صهیونیست‌ها به این نتیجه رسیده‌اند که در مقابل قدرت جمهوری اسلامی راهی جز سکوت و عقب‌نشینی ندارند.

گفت: چه خبر؟!

حسن حیدر گفت: «پاسخی که رژیم صهیونیستی در 26 فروردین ماه از سپاه ایران دریافت کرد، بزرگ‌تر از شکستی بود که در هفتم اکتبر از حماس خورد».

تغییر وضعیت ایران از «صبر راهبردی» به «اقدام تنبیهی علیه اسرائیل» در عرصه سوریه، یک واقعیت در منطقه را آشکارتر کرد؛ این واقعیت درباره آمریکا در منطقه است.

حمله محدود اسرائیل علیه ایران نشان داد که آن رژیم، از طریق جنگ چند جانبه خود مهار شده است.