بهار 1388 هرچه به روزهای پایانی‌اش نزدیک می‌شد؛ هوای سیاست در ایران داغ‌تر می‌شد. دهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در 22 خرداد 1388 داغ‌ترین روز آن بود. روزی که مردم با مشارکت خیره‌کننده حدود 

صبح پنجشنبه (۲۰ دی‌ماه‌) همایش موسوم به «‌وفاق ملی‌» با حضور آقای دکتر پزشکیان در محل سالن همایش‌های کتابخانه ملی برگزار شد. در این همایش آقای ناصر ‌هادیان که از ایشان به عنوان «صاحبنظر در مسائل آمریکا‌»! یاد شده است، یکی از سخنرانان بود. 

کارشناس اقتصادی حامی پزشکیان، از دیدار وی با عناصر تجزیه‌طلب و ایران‌ستیز انتقاد کرد و نوشت که این کار نفاق است و نه وفاق.

دور زدن قانون و خطوط قرمز نظام و امنیت ملی در پوشش واژه تعریف نشده و غلط‌انداز «وفاق» و همچنین به کار گماردن مجرمان زاویه‌دار در برخی مسئولیت‌های بالای دولتی، حساسیت و انتقاد رسانه‌ها را که از وفاق قانونمند استقبال می‌کنند، برانگیخته است.

گفت: « وفاق ملی » که این روزها خیلی سر زبان مدعیان اصلاحات افتاده، یعنی چی؟!

گفت: آقای رئيس جمهور به وزیر علوم دستور داده‌اند همه اساتید و دانشجویان اخراجی به دانشگاه بازگردند!

گفت: این «‌وفاق ملی‌» که این روزها این‌همه درباره‌اش حرف می‌زنند یعنی چی؟! گفتم: یعنی همه ملت با هر سلیقه سیاسی که دارند باید دور هم جمع شوند و در دولت به کار گرفته شوند